Bugün benim doğum günüm…

Koskoca sandığım kısacık bir yılı daha geri bıraktım. Ömrümden bugün BİRGÜN daha gitti… Takvimlere inat bir YIL değil de, bir GÜN sadece… 

Sadece mi?… 

Yine yüreğim de hüzün sarpa sarmış… Ne yalnızım, ne de O’nunlayım…
Bir günün değil de 29 yılın muhasebesini yapmayı denedim. Olmadı…
Ürktüm geriye dönüp baktığımda gördüğümden… O koskoca boşluktan…
Kurulmuş cümlelerim gibi, yaşadıklarımın da yarım kalmışlığı içimi burktu.

Övünebileceğim tek şey, RABBİMİN bana bir Lütfu, OĞLUM…

İyi ki doğmuş muyum?…
Bilmiyorum!
Bildiğim: bu defa beni tamamlayanım da unuttu bugünümü…