…

…

“Parçalandım…” diyor bir şarkısında Candan Erçetin. “Her bir parçamı ayrı yere bıraktım…”

Parçalananlardan biri de benim. Her bir parçamı ayrı bir yerlere, ayrı gönüllere bıraktım. Dönüp toplamak istediğimde bıraktıklarımın hiçbirini yerinde bulamamanın şaşkınlığı… Ve vazgeçilmezim – ACI…

Hüzünzede değil de Hüzünzade olmayı diliyorum. Yeniden hüzünlerimden haz alabilmek istiyorum. 
Hüzünlerin “keder”e dönüştüğü uçurumun dibindeyken, sırt dönüp uzaklaşmak istiyorum… 

…

Geç mi kaldım bilmiyorum ama şunu öğrendim ki: İnsanın kederi günahlarıyla birlikte büyüyor ve dayanılmaz boyutlar alıyormuş…