Bild

Sükutu hayal…
“Düş kırıklığı…”
Günlük… Ertelenmiş hayalleri konuk ettim bugün zihnime. Önce kendi ertelenmişlerim arasında bir gezinti başlattım. Sonrasında benimle paylaşılan yarım kalmış hayaller ve ertelenmiş düşler ile yoğurdum günümü.
Sonrasında yine hüzün…

Nasıl erteleyebildim bunca zaman? Halbuki birzamanlar vazgeçilmezlerimdi her biri…
Ertelemeklede kalmadım. Kimisini unuttum.
Hatırlamanın en zor yönü unuttuğunu kabullenmek herhalde.
Kendime kırıldım, vazgeçilmez sandığım hayalleri unuttuğumu fark edince…

İçimde ki çekmecelere tıkanmış onca hayal… Umut… Hüzün… Ve keder…
İnsan neyi aradğını unutunca, bulduğunun kıymetinide bilemiyor. Hatırlama vakti geldi…

Bismillah…
Yeni bir günün arefesinde, yeni hüzünlere ve yeni umutlara: BİSMİLLAH!

Reklamlar